Pobojowisko straszne, woda nabiera koloru białego od odbijającego się w niej Księżyca i czerwonego od krwi ryb. Wygląda to dość patriotycznie - przypomina przenikające się kolory flagi Polski. Urzeczeni stajemy na baczność (również podpierając się i klęcząc) i zaczynamy odśpiewywać hymn narodowy. Nie pamiętamy jednak słów, rytm też gdzieś gubimy. ,,Marsz, marsz Dombrowicz, z ziemi żyznej do ratusza...", nazwisko też nie te, rymy jakoś się nie składają.

Jeden z nas zaczyna pląsać w rytm niesłyszalnej dla kogokolwiek muzyki. Uczepia się latarni i tańczy. Dołączamy do niego, sam Piróg nie wymyśliłby lepszej choreografii. Siedzące podpite pary na ławkach wyciągają komórki i robią nam zdjęcia. Kilku z nich pomyliło chyba rzeczywistości bo wysyłają sms-y na nas do Tańca z Gwiazdami. Zebrało się nawet zacne jury. Mój popisowy numer: na ,,Wolność wiodącą lud na barykady" (odsłonięta pierś lewa, jędrna niesamowicie, wiadomo- miseczka DD). Zdobywam 10 punktów od każdego i płaczę ze wzruszenia.

Głośno, głośno, tworzymy z ciał naszych ciuchcię. Maszynistą zostaje znaleziony w krzakach menel w hawajskim kapeluszu. ,,Jedzie pociąg z daleka, na nikogo nie czeka!", krzyczy ktoś. Ruszamy szybko, kierunek bliżej nieokreślony. Jak te mgły poruszamy się, zahaczamy o kolejne stacje, bary, puby, monopole... Niestrudzeni chwytamy się w ramiona śmiejąc się i płacząc. Wchodzimy na dach Biblioteki próbując ukraść Księżyc. Wyjemy do niego również. Jak wolne elektrony przemieszczamy się po płycie Starego Rynku. Zmęczeni padamy na trawę i robimy ,,aniołki".

Ktoś zauważa człowieka w czarnym płaszczu skręcającego do Zauka. ,,Batman!"- roznosi się aż do Fordonu. Gonimy go. Nagle zrywa się taki wiatr, że znosi nas na Plac Kościeleckich. Smutek pojawia się na naszych twarzach, bledniemy, zanikamy... Nasz nie-melodia ucicha. Brzmieć jednak zacznie już kolejnej nocy.